Piszę dopiero teraz, bo wcześniej nie było kiedy. Już wiesz, w grudniu miałem sporo gości. Teraz się złożyło, że tylko przez dwa dni byłem w domu sam. Ostatnim gościem był Antek, który przyjechał 31 grudnia i został do 2 stycznia. Potem pojechałem na nasze rekolekcje zakonne. Po powrocie miałem kurs dla liderów, katechetów, rodziców, którzy pracują z rodzicami dzieci pierwszokomunijnych. I tak minął styczeń. Luty, to przede wszystkim robota papierkowa. Miesiąc zakończył się wyjazdem do Cochabamby na spotkanie odpowiedzialnych za Duszpasterstwo Powołaniowe. Marzec zaczął się wyjazdami na wioski i tak to idzie.
   Remont szpitala prawie ukończony. 21 marca był Antek i było poświęcenie a podczas wieczornej Mszy św. pobłogosławił płaskorzeźbę Św. Rodziny, która rozpoczęła peregrynację po rodzinach z naszej parafii. A dziś już Niedziela Palmowa. Wiem, że na wysyłanie kartek świątecznych jest już późno, ale lepiej późno niż wcale.

   Pół wieku Wikariatu Apostolskiego Nuflo de Charez. W historii taki okres, to jedna chwila; w życiu człowieka to bardzo długo. Wśród żyjących nie ma już żadnego z Braci, którzy rozpoczynali życie Wikariatu. Jednak byli i są następni, którzy kontynuują dzieło tamtych. Są też młodzi kapłani miejscowi, którzy są "owocem" ich apostolskiej pracy. Jednak, by mówić o historii Wikariatu trzeba cofnąć się w czasie o całe 500 lat. W roku 1492 Krzysztof Columb dociera do Ameryki, wówczas też rozpoczyna się ewangelizacja tego kontynentu. Dwieście lat później Jezuici zakładają pierwszą redukcję na terenach Chiqitos. Jest to San Javier ufundowane w 1691 roku. W 1707 roku powstaje następna, Concepcion. Redukcje jezuickie zaczynają doskonale funkcjonować. Jednak rozgrywki polityczne doprowadziły do usunięcia Jezuitów w 1767 roku.
   Inaczej wygląda na terytorium Guarayos (to region, który wchodzi dziś w skład Wikariatu). Tam, w 1823 roku dotarli pierwsi Franciszkanie. Powoli zakładali parafie: Ascencion (1828), Yaguaru (1841), Urubiha (1862), Yotau (1870), San Pablo (1900), Salvatierra (1938 - obecnie już nie istnieje jako parafia).
   Nowy rozdział rozpoczął się w 1930 roku, kiedy to został utworzony Wikariat w San Iguacio de Valesco. W jego skład weszły tereny Chiquitos i Guarayos.
   13 grudnia 1951 roku został erygowany Wikariat Apostolski Nuflo de Charez. Swoim zasięgiem objął region Gurayuos i zachodnią część Chiquitos. Posługę duszpasterską podjęli Franciszkanie z Prowincji Bawarskiej. Franciszkaninem z tej Prowincji był również pierwszy ordynariusz Wikariatu bp Kiliam Pflaum. Jego zadaniem było stworzenie całej struktury administracyjnej.
   Po jego śmierci nowym Biskupem został o. Antoni Edward Bosl OFM, który przyjął sakrę 1 kwietnia 1973 roku. Zajął się przede wszystkim infrastrukturą Wikariatu; budował kościoły, kaplice, domy parafialne ale też szkoły, szpitale, drogi. To za jego czasów, w listopadzie 1978 roku przybyło do Boliwii pierwszych czterech ojców z Polski, z Prowincji Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Do dziś dwóch z nich pracuje w Boliwii: o. Kazimierz Falkus w Ascension i o. Dominik Mazur w Santa Cruz.
   Trudno w krótkim artykule przedstawić 50 lat życia Wikariatu. Ale jakieś wyobrażenie o ogromie pracy może dać to, że około 20 ojców obejmowało posługę duszpasterską ludzi żyjących w miasteczkach i wioskach na obszarze ponad 80.000 km². Ta posługa nie sprowadzała się tylko do sprawowania sakramentów i katechizacji.
   To również szeroko pojęta działalność socjalna: to pomoc w budowaniu domów, dróg, mostów; to administrowanie szkołami i szpitalami; to zakładanie nadajników radiowo-telewizyjnych; zakładanie instalacji wodnych i elektrycznych; to wreszcie uczenie nowoczesnych form uprawy i hodowli, a na trosce o zachowanie miejscowych kultur i języków skończywszy.
   Dodatkowym utrudnieniem jest to, że tylko Concepcion ma trzech kapłanów, El Puente i San Juliun po dwóch, a w pozostałych ( Ascencion, san Pablo, Yaguaru, Urubicha, San Javier, San Ramou, Asunta, San Martin, El Fortin, Cuatro Cariaclas i San Antonio de Lamerio) pracuje po jednym kapłanie. A parafie, to najczęściej miasteczko i kilkadziesiąt wiosek.
   Grudzień 2001, to czas jubileuszu Wikariatu. Uroczystości rozpoczęto udzieleniu sakty nowemu Ordynariuszowi, którym (po śmierci bpa Bodla) został o. Antoni Reimann OFM, pochodzący z Prowincji św. Jadwigi we Wrocławiu. Radość dla nas, bo to już drugi Biskup Polak w Boliwii.
   Następnym akcentem były święcenia kapłańskie naszego Współbrata, który pochodzi z Concepcion. Ta uroczystość miała miejsce 8 grudnia. Uroczystą Mszę św. Jubileuszową odprawiliśmy 13 grudnia w Concepcion, a 15 grudnia w San Julian został poświęcony nowy kościół.
   Uroczystości zakończyły się 28 grudnia święceniem nowego kapłana, który będzie pracował w Wikariacie i pochodzi z El Fortim.
   Razem z bp-em Antonim Reimaunem rozpoczął się nowy rozdziałem w historii Wikariatu. Teraz główny nacisk musi być położony na duszpasterstwo. Do tego bp Antoni ma jako współpracowników pięciu kapłanów miejscowych i dwóch diakonów (w tym jeden stały). W seminarium jest obecnie 12 kleryków. Oprócz tego, w Wikariacie pracuje dwóch kapłanów diecezjalnych z Niemiec, a także 13 franciszkanów: pięciu Niemców, jeden Hiszpan i siedmiu Polaków (o. Kazimierz Falkus, o. Gustaw Mazur i o. Sykstus Gajda - z Prowincji katowickiej; o. Stanisław Skrzydło, o. Norbert Bryłka i br. Feliks Skrzypacz z Prowincji wrocławskiej oraz o. Lech Włodarczyk z Prowincji poznańskiej).
   W Wikariacie pracują też 53 zakonnice (Austriaczki, Boliwijski, Brazylijki, Hiszpanki, Niemki) z pięciu zgromadzeń.
   (...)

   Z pamięcią w modlitwie

   San Antonio, 24.03.2002